Het was me ter ore gekomen dat op deze vroege tijd in het jaar de eerste modelbouwbeurs gehouden zou worden, namelijk die van de Modelbouwclub Klein-Brabant. Ze hadden dit jaar de primeur dat je voor de wedstrijd kon inschrijven op Scalemates. Ik had er al snel 10 modellen op staan en daar kwamen nog 2 exemplaren bij van een medehobbyist. Het ging al zover dat ik het nodig achtte om op de eerste laag modellen in de auto een tweede laadvloer te leggen. Het was vanmorgen zonnig maar er was voor vandaag guur weer voorspeld. Ik moest dus voorzieningen treffen om alles droog binnen en buiten te krijgen. s' Morgens leek dat nog een overbodige maatregel.

Het evenement vond weer plaats in cultureel centrum de Kollebloem en dus niet in het aangrendenze CC De Binder, waar het twee jaar geleden te doen was. Gelukkig was er voldoende tijd voorzien, de jurering begon maar 3 uur na de start van de beurs. We gingen dan maar eerst wat rondneuzen bij de clubstanden. Een van de wandelgangen had wel een aantal obstakels die, naar het schijnt, niet iedereen zonder kleerscheuren te boven kwam. Dit was onvermijdelijk om alle standen van stroom te voorzien, maar misschien moet dit opvallender gesignaliseerd worden.

























































Na een degelijke maaltijd kon de wedstrijd bezocht worden. Die was op een prachtige locatie nabij de ingang, zodat aanbrengen van modellen vergemakkelijkt werd. Het was weer puzzelen om sommige categorieën uit te stallen waar andere al hun intrek genomen hadden.













































































Er was blijkbaar iemand met de deur in huis gevallen; ik denk wel dat het gerepareerd kan worden.



















































































De clubtafel was ook prominent in beeld, met een publiekselement waar je kon stemmen op het beste model uit de groepsbouw met als thema Japan.





































Toen we daar vertoefden, was er duidelijk al een omslag geweest in de weersomstandigheden en kwamen er plotseling bakken sneeuw uit de lucht. Men ging dan maar over tot de prijsuitreiking zodat de terugtocht spoedig aangevangen zou kunnen worden.





Ons team deelde gelukkig in de prijzen, die zoals de gewoonte het bepaalt, weer een exuberante vorm aangemeten waren. Zo hebben we er samen 8 naar huis meegenomen.





De Béarn en nog iets dat ik niet had opgevangen hadden brons, de Dunkerques en de S-300 hadden zilver en de verrassing was groot voor mij toen de PL-01 en de Brachiosaurus goud haalden. Mijn collega Maarten haalde brons met de F-22 raptor (die met de camo) en zilver met zijn gescratchte hangar voor de Sopwith Camel. Best of Show was voor een diorama over het alpenkorps. Er waren ook prijzen voorzien door handelaars, onder andere voor de jeugd.

Tenslotte ben ik ook met een bestelling van Domino en nog heel wat ander lekkers thuisgeraakt, nadat er een pittige aftocht aan halve snelheid had plaatsgevonden door de constant neerdalende sneeuwmassa.





Hiermee kunnen we de komende maanden weer aan de slag, naast een verzamelobject dat met korting aangeboden werd bij de winkel waar ik ook een upgrade voor een P40 radarwagen heb gekocht.









Maar ik hoop dat dit niet de tendens afremt om er volgend jaar ook weer vroeg aan te beginnen, want het was toch een aangename belevenis.