Het is weer zover, de tijd van het jaar,
We gaan weer naar Telford, ja echt waar.

We hadden er zin in, dat was een feit,
Maar het schortte een beetje aan nieuwigheid.

Dus voor jullie leesplezier had ik wat bedacht,
Een schrijfstijl waarvan ik een hoop plezier verwacht.

Voor eens wat anders dan het vorige verhaal,
Ga ik deze keer rijmen, al wordt het fataal.

Serieus?!

Nee natuurlijk niet. Ik ben al gek genoeg.
Er zit wel een punt van waarheid in; het is in grote lijnen een herhaling van zetten van voorgaande jaren, dus ik ben afhankelijk van de fouten die anderen maken om dingen leuk te houden.
Maar goed, laten we beginnen!

Donderdag 7 November: Calling Captain Obvious
Net als vorig jaar waren we weer met 4 man, wat dus ook deze keer betekende dat deze jongen naar de plaatselijke kurkfabriek moest om een auto te regelen.
Ook dit jaar heb ik een Mazda 3 meegekregen, en ook dit jaar was deze wit van kleur:

....Behalve dan dat 'ie zwart was.

Wederom was la casa del Jugs het verzamelpunt, en Looney en JD waren rond 15:00 bij mij. Nemmy was een klein uurtje later omdat hij die middag nog sterke verhalen aan het ophangen was bij z'n leerlingen.
Toen Nemmy (eindelijk) bij mij was hebben we de bagage onder de 2 auto's verdeeld en zijn we, net als voorgaande jaren, gaan filerijden naar de haven.

Eenmaal aangekomen bij de douane heb ik me van m'n meest intelligente kant laten zien. Bij de paspoort controle werd door de betreffende beambte gevraagd "Waar gaat de reis naartoe?"
En ik, in al mijn wijsheid, zei natuurlijk "naar Engeland"...
...
...
...
...
Ik bedoel, dat klopte toch ook?
Maar natuurlijk wilde de beste man weten wáár in Engeland we naartoe gingen. Dus verteld dat we naar Telford gingen vanwege de modelbouwbeurs, daar had hij ook al meerdere over gehoord, en na een paar andere vragen beantwoord te hebben mochten we het schip ingaan.


Eenmaal aan boord uiteraard eerst de auto geparkeerd en de rugzakken met benodigdheden meegenomen en in onze hut gezet. Het was nog geen etenstijd, dus we hebben een beetje rondgehangen en hebben wat bekende gezichten gezien. Zo waren de heren van Navalmodels ook weer van de partij.
Om 18:00 ging het restaurant open en dus zijn we die kant op gegaan.
En toen bleek dat Snuggerjaut een klein foutje had gemaakt bij het boeken van de diners en de ontbijten... Je kan bij het boeken van de overtochten kiezen tussen maaltijden in 'The Kitchen' of de 'Brasserie'. The Kitchen is gewoon een lopend buffet (en dat is dus wat we voorgaande jaren altijd hebben gedaan), en de Brasserie is á la Carte. Ik had per abuis dus deze laatste geselecteerd bij het boeken, maar gelukkig kon dat (tegen een betaling van £38,85 per enkele reis) alsnog omgezet worden.

Na het eten hebben we onder het genot van wat drankjes nog wat spelletjes gedaan. JD en ik zijn aan de cocktails met een, laten we zeggen, grote mensen naam gegaan terwijl Looney een bak "koffie" (een pint Guinness) voor zich had en Nemmy heel spannend aan de gemeentepils zat. Ik heb die avond geleerd dat óf ik het pokeren verleerd ben, óf dat Nemmy niet kan schudden...
En, om op de heenweg niet alleen maar m'n auto gefotografeerd te hebben, ben ik nog heel effe naar buiten gegaan om wat foto's te schieten.



Dat was het voor de donderdag.
Binnenkort volgt het stuk voor de vrijdag.


Danny

Vrijdag 8 November: Verzekeringsfraude voor dummies
Vrijdagmorgen werden we weer op de vertrouwde manier wakker gemaakt met een luide toon, gevolgd door de mededeling dat het ontbijt geserveerd werd.
Dus Looney, JD en ik omkleden (Nemmy had weer z'n privéhut), en we begaven ons naar The Kitchen.
Na het eten hebben we nog wat rondgehangen, weer een beetje gepraat met de jongens van Navalmodels, tot we het sein kregen om naar de auto's te gaan.
Alleen was de rijbrug voor auto's in Hull buiten werking. Dus i.p.v. dat we direct vanaf Dek 7 naar buiten konden, moesten we naar beneden, naar Dek 3 (het vrachtwagen dek) om naar buiten te gaan. Dan mag je dus vanaf Dek 7 via een hellingbaan in het schip naar beneden en via de achterzijde het schip verlaten. Hebben we dat ook weer meegemaakt.

Nadat we door de paspoort controle zijn geweest zijn we zoals intussen gebruikelijk was naar St.Stephens gegaan om daar flappen te tappen en wat (lees)voer in te slaan.
Nu ben ik doorgaans wel van het doorrijden, maar tijdens de spits in de stad gaat dat 'm natuurlijk niet worden.
Enniehoe, JD en ik kwamen aan in de parkeergarage en ik had een plekje gevonden tegenover één van de deuren naar het winkelcentrum.

(Deur is links buiten beeld geplaatst)
Dus, JD en ik stonden te wachten, en na zo'n 10 minuten...

Daar waren ze dan! Gezien we nagenoeg tegelijkertijd door de paspoortcontrole zijn geweest blijf ik het apart vinden hoe we toch weer op Nemmy moesten wachten. Vorig jaar was dit ook precies zo. Kennelijk is de Navigatie van Mazda toch beter dan die van Suzuki.
In de parkeergarage was Nemmy kennelijk ook bang voor AutoCovid, want hij besloot z'n auto niet naast de mijne (dus vlak bij een deur) te parkeren, maar heeft hij z'n auto een eind verder geparkeerd.
Enniehoe...

Eenmaal in het winkelcentrum zijn we als eerste weer wat Engelse Euro's uit de muur trekken, en het is elke keer weer afwachten wie als eerste gaat om te kijken welk apparaat we in ieder geval niet moeten hebben.

Bron: Google Maps
Oh, en "Free" betekent kennelijk niet wat je zou denken, want bij (ik geloof) de rechter automaat werden er gewoon service kosten berekend...
Na flappen getapt te hebben en wat kleine boodschappen voor onderweg te hebben gedaan zijn we naar Waterstones geweest voor wat leesvoer.

Bron: Google Maps
Ik geloof dat ik het in m'n eerste verslag ook eens heb vermeldt, maar Waterstones is een grote boekenzaak, en ook dit filiaal is stevig te noemen. Op de eerste etage zit tevens een café waar je een bakkie kan doen.

En toen was het intussen tijd geworden om richting Telford te rijden. Deze ronde was ik voor de verandering niet vergeten om tolwegen uit te schakelen in m'n navigatie, dus daar zouden we gelukkig geen last van hebben. Dus, met alle boodschappen in de auto zijn we begonnen met de ≈265,542291km lange rijs naar Telford. Naar verwachting zouden we zo'n 3 uur onderweg zijn. Rond half 1 besloten JD en ik om even een tussenstop te doen en even wat te eten. We kwamen op de M1 ter hoogte van Chesterfield borden tegen met WELCOME BREAK erop, en besloten om daar even een tussenstop te doen. JD had bij Nemmy en Looney geïnformeerd waar zij zaten en zij zaten niet ver achter ons, dus het was snel afgesproken dat we even gingen pauzeren.

Ondanks dat we ter hoogte van het plaatsje Halfway zaten hadden we nog een lange weg te gaan.
Nee? Niet grappig?
...
...
Eitherwhats, na een broodje van de Subway naar binnen geschoven te hebben zijn we weer door gegaan en om half 4 waren wij bij het hotel (Nemmy en Loony wat later ivm een sanitaire tussenstop en ongetwijfeld wat GPS gerelateerde verkeerde afslagen ).

Speciaal voor Nemmy waren er meerdere parkeerplaatsen gereserveerd, en zelfs met geel gemarkeerd, maar in al z'n eigenwijsheid moest 'ie z'n auto ergens anders neerzetten.


Een reden waarom we vrij trouw voor dit hotel kiezen is omdat dit hotel goed bevalt. De kamers zijn modern schoon en netjes. De bedden zijn goed en het eten is ook prima. Wat alleen wel spijtig is, is dat de eerste 2 jaren er bij de waterkoker ook 2 flesjes mineraalwater stonden. Deze namen we mee naar de beurshallen, en de volgende dag stonden er weer 2 nieuwe. Maar deze flessen zijn intussen niet meer aanwezig.

Maar goed, los daarvan is het nog steeds een schoon en fijn hotel.



Terwijl JD een sanitair momentje had, wilde Nemmy al richting het International Centre vertrekken. Omdat het me toch wel netjes leek om te wachten tot we compleet waren besloot ik om eigenhandig, en met gevaar voor eigen leven daar een stokje voor te steken.

Let Op! Inkomende Selfie! Wees gewaarschuwd!






Nadat ik de bandensporen van m'n kleren had geboend was JD intussen ook klaar om te vertrekken en dus reden wij ook richting de International Centre.
Nu hadden we eind November 2023 al het verzoek gekregen om clubtafels door te geven, en deze ronde kon je per club maximaal maar 2 tafels krijgen. Dus moest ik een eigen clubnaam bedenken om me aan te melden.
Dat werd dus "Models with Jugs".


De polsbandjes waren al een tijdje terug via de post verstuurd, dus dat was wel makkelijk. Zodra we naar binnen mochten konden we gelijk door.
Wij zaten, zoals hierboven te zien is, tussen de Twenot tafel en de collega's van de Bodensee.

Een aardig gevulde tafel, met typisch Nederlands, feitelijke werkplekken. Dat laatste geeft nog altijd verraste gezichten, maar de bezoekers kunnen het altijd wel waarderen.

Na dat de tafel klaar was hebben we nog wat boodschappen gedaan voor de zaterdag en zondag, en zo werd het rustig aan ook tijd om wat te eten te zoeken. De restaurants dichtbij het International Centre waar we hebben gevraagd waren al helemaal volgeboekt, dus uiteindelijk hebben we besloten om bij het hotel te gaan eten.
Na het eten zijn we allemaal naar onze kamer gegaan, want we waren allemaal aardig moe, en ik wilde heel graag een bad nemen.
Dus zo gezegd...

...zo gedaan.

Tot de volgende!


Danny

Mooi verslag weerom... lijkt me wel een heel klein badje...

Heerlijk leesvoer Danny.

@ Silenoz, bedankt! Ja, het bad was niet heel groot, vooral de lengte viel wat tegen, maar het is gelukt om een bad te nemen.

@ René, dank je wel! Ben blij dat het bevalt.


Zaterdag 9 November: Looney zet aan tot vandalisme

Net als vorig jaar konden we om 07:00 al ontbijten, dat zullen ze bij het hotel intussen ook wel gewend zijn. Deze ronde heeft Nemmy de drang om de boel (bijna) in brand te steken kunnen weerstaan, en heb ik geleerd dat een gepocheerd ei gewoon een gevalletje moeilijk doen is.
Ik bedoel, het is toch een stuk makkelijker om een ei te koken als de schaal er nog omheen zit, en tegelijkertijd is het ook makkelijker om een ei te pellen als het eiwit gestold is...

Maar goed...
Na het eten zijn we richting beurshal gereden, en we zouden er snel achter komen dat de beheerder van het International Centre nog een onprettige verrassing voor ons had...

Op de vrijdag zijn we via de achteringang het terrein op gereden en hebben we via de achteringang alles binnen kunnen zetten (rode pijl). Voorgaande jaren konden we op de zaterdag en zondag ook via deze route aanrijden en de auto's parkeren.

Dit jaar echter mochten enkel handelaren via deze route aanrijden, en moest de rest via de hoofdingang naar binnen (blauwe pijl). Nu was dat nog niet echt een probleem, ook al mochten we weer aansluiten aan de polonaise en waren we pas om 08:30 binnen ipv. 08:00, maar bij de ingang van het parkeerterrein mochten we voor het gemak ook nog even 7GBP aftikken... Nemmy was, toen we binnen waren, even bij de organisatie van SMW gaan polsen en deze gaven aan dat het de bedoeling was dat we gewoon via de artiesteningang naar binnen moesten kunnen. Dit zou aangekaart worden en zondag zouden we gewoon via de achteringang naar binnen moeten kunnen.
We gaan het meemaken...

Toen we binnen waren hebben we even een rondje gelopen voordat we op onze plek zijn gaan zitten, en op dat moment hebben we het belangrijkste element van onze tafels gepresenteerd. Ten slotte, wie zoet is...

..krijgt lekkers!
Speciaal bij de Hoogvliet 6 zakken Sintschuim gehaald, en kennelijk vielen de schuimpjes in de smaak bij de bezoekers, want aan het eind van de dag was alles al op.
Waarom schuimpjes? Omdat stroopwafels en kruidnoten voor de hand liggen, en omdat we kruidnootjes al een keer hadden gedaan. Daarbij zet ik wel graag typisch Nederlands lekkers neer, maar wil wel afwijken van de rest.
Voor de volgende ronde zaten we te denken aan rolmopsen.
Also, de schuimpjes waren niet het enige wat uitgedeeld werd. Looney had van z'n werk een lading vliegtuigjes gekregen. Vliegtuigjes van hetzelfde soort als z'n beroemde Eocke-Wulf. Ondergetekende kreeg er eentje in z'n mik gedouwd (een ware Hurricane Mk.11, want een Republic F-47 moest ik niet) en de rest zou gedurende de 2 dagen uitgedeeld worden aan de kids op de beurs.
De vliegtuigjes werden door de kids erg gewaardeerd, het meegeleverde advies niet echt (door de ouders althans):
"Gebruik ze binnen, gooi hard, en er moeten minimaal 4 glazen sneuvelen."
Oh well, de kids zijn in ieder geval blij.

Maar goed, intussen moest er wel wat beweging zijn achter de tafels. Ik had voor mezelf een plan gemaakt van wat ik wilde gaan doen.
Voor wie naar de ESM is geweest heeft ongetwijfeld een stand gezien van de Modelbouwgroep Sprues & Glues. Ik ben daar ook één van (op de ESM had ik daar ook een shirt van aan). In verband met het 80-jarige jubileum van D-day hebben we als groep besloten dat dat ons thema zou worden, en mijn kit was er eentje die ik al een tijd op de stapel had liggen; de Tamiya 1/48 Beaufighter TF Mk.IX.
Ik had dus besloten om dat weekend aan die kit te werken. Ik zal hier niet teveel gaan uitweiden over de bouw van m'n Beaufighter, aangezien ik op korte termijn een draadje bij de Eindfoto's zonder verslag wil openen met verdere details en foto's van de bouw van die kit.



En toen werd het langzaamaan tijd voor een wandeling met de camera in de aanslag.
Dus...


Oh, en net als vorig jaar bewaar ik de foto's van de wedstrijdtafels voor de Zondag.

Als eerste zijn we naar de Airfix stand gegaan. Er waren geruchten van een nieuwe release, en er werd op de boot al aardig gespeculeerd over wat voor nieuws Airfix uit zou gaan geven.
Aanvankelijk vond ik de keuze voor deze specifieke kit opmerkelijk, aangezien Eduard naar mijn weten een vrij nieuwe kit van dit model had, maar bij nader inzien was de Eduard kit een heruitgave van een originele tooling uit 2001 van Gavia.
Voor wie het nog niet weet, we hebben het natuurlijk over de Westland Lysander:



Bij nader inzien moet ik wel zeggen dat deze new tooling van Airfix een aantal nieuwe features heeft ten opzichte van de Eduard kit, dus al met al kan ik deze kit wel waarderen (kans is aannemelijk dat 'ie ook hier op de stapel gaat komen. )

Dit jaar was ICM ook aanwezig.


Voor hen was dit de eerste keer, en ze hadden alleen hun verf mee voor de verkoop (ik had het niet erg gevonden als ze ook een lading kits mee hadden, en ik zal daar niet de enige in zijn). Ik heb een aantal potjes verf meegenomen om uit te proberen, en ik hoop dat ze de komende edities ook aanwezig zijn!

Trumpeter had ook een stand, en ze hadden een aantal aankondigingen die ik persoonlijk wel interessant vind:


Boven een Fairey Battle in 1/48, onder rechts een Fairey Barracuda, ook in 1/48.
Vin 'k leuk..

Vlak bij onze tafels stond ook de JASIG, oftewel de Japanese Aviation Special Interest Group, met altijd een mooie Torii.





Ik heb verder geprobeerd om van elke tafel waar ik foto's van heb gemaakt ook een foto te nemen van de naam van de groep, maar helaas is dat niet altijd gelukt.

Dus in geen specifieke volgorde hier de foto's van de club tafels. Veel kijkplezier!


He 177A-3, blijft nog steeds een geweldig ding om te zien. Zeker in deze schaal.


Ju 88C-6b, ook één van m'n favorieten.


Breda Ba.65, de kit is een uitdaging, maar het resultaat mag er zijn!



Fairey Gannet, ook een imposant apparaat.


























































Ook leuk, een General Bond Bug.






















































Ik ben best wel een liefhebber van de Halo frachise, en werd erg blij toen ik dit zag:




En dan heb ik even één categorie van modelbouw apart gehouden.
Looney, JD en ik hebben de laatste tijd een interesse voor een bepaalde langlopende sci-fi franchise gekregen, en er waren een redelijk aantal modellen hiervan te zien, dus daar heb ik ook wat foto's van.
De serie waar het om gaat is:

Bron Reddit.com

Euh...

https://www.sunteam.nl

Dat dus.
Voor mij begon de interesse voornamelijk omdat ik de schildertechnieken die ik op de figuren had gezien erg gaaf vond, en dit zelf ook graag zou kunnen.
Dan raak je een beetje aan de praat en voor je het weet ga je zelf wat lezen en luisteren en heb je binnen de kortste keren een klein stapeltje aan Warhammer kitjes.
Maar goed, plaatjes.
Voor de andere liefhebbers die meelezen, ik ken niet alle karakters bij naam, dus vergeef me.

Om te beginnen een klein legertje Adeptus Mechanicus:










En deze Dune Crawler heb ik dus zelf ook.


Deze Ultramarine is bij deze wel een vreemde eend in de bijt, maar is wel mooi geschilderd.

Legertje Necrons:







Wat Imperial Knights:


Ergens in die rood-zwarte klont links achter de Knight zit een Ork Warboss verstopt..

Tanks (waar ik de ballen verstand van heb...):



En zo liep de dag op z'n einde. Die avond hebben we goed (maar niet goedkoop) gegeten bij Miller & Carter Steakhouse

Kwalitatief een aanrader!
Na het eten zijn we weer naar het hotel gegaan, en zijn we ons mandje gaan opzoeken.

In de volgende aflevering zal ik ook m'n aanwinsten van dit weekend laten zien.


Danny

Hi Danny,

superleuk om jouw verslag te lezen. Ik vroeg me al af waar de update bleef

Mooie foto's en er zitten weer een paar pareltjes tussen.

Als je Halo én wargaming beide leuk vind, waarom zou je het dan niet combineren

https://haloflashpoint.manticgames.com/

Gr. Peter

Hoi Peter,

Nou, om heel eerlijk te zijn lijkt het me leuker om de figuren te bouwen en te schilderen dan om de tabletop te spelen. Daarbij komt, om aan een leger van 2000 punten te komen mag je een klein fortuin uit gaan geven, want Games Workshop = duur.
Ik hou het voor nu bij mini's die ik interessant vind, en daarbij heb ik meerdere facties door elkaar.

Wat betreft Halo Flashpoint, een aantal jaren geleden had Spartan Games ook Halo sets voor wargaming, maar dat was dan meer gefocussed op fleet battles. Daar heb ik destijds een paar sets van kunnen bemachtigen, maar in 2017 zijn ze helaas gestopt.
Eén van de modellen die ik van Spartangames heb is deze 1/20000 Covenant Assault Carrier:





Danny

Hi Danny,

ik wist niet dat je alleen schilderde en niet speelde. Daarentegen is de link van Mantic Games, een goedkopere tegenhanger van GW. Ik heb ontzettend veel spellen, maar ben jaren geleden gestopt met GW vanwege de belachelijke prijzen en hun continue wisselende regels, legers etc.

Juist om weg te blijven van 2000 punten legers, zijn veel fabrikanten overgestapt op skirmish games: kleiner, sneller én goedkoper. Halo is ook een skirmish game. In de basisset zit de ondergrond, terrein, de legers, dobbelstenen, rulebooks, kortom alles wat je nodig hebt in één koop vaak voor rond e 100 euro.

Anyway, gewoon doen wat je leuk vindt, daar gaat het tenslotte om

Gr. Peter

Zondag 10 November: Dear Management of the International Centre, I hope this email will find you before I do...

Deze ochtend begon weer zoals gebruikelijk: 06:30 opstaan, om 07:00 ontbijt in ons gezicht stoppen en half 8 in de auto naar het International Centre.
Omdat we deze middag ook moesten afbreken zijn we weer met 2 auto's gegaan.
Ondanks wat ons gisteren door de organisatie van de SMW is verteld, mochten we ook deze ronde niet via de achteringang naar binnen. Dit zou later nog een hoop irritatie geven.

Maar goed, we waren weer binnen, en onze tafel stond er zo bij:


Het is dat ik steeds vergeet foto's van m'n Beaufighter te uploaden, maar ik kan jullie vertellen dat hetgeen wat ik dat weekend wilde doen ook heb kunnen doen.
Note to self: Vanavond foto's uploaden!

Nemmy werd verrast doordat zijn F-22 door onbekende oorzaak bedekt was met één of andere vettige substantie. Geen idee wat dit was en waar dit vandaan kwam, maar gelukkig was het ook makkelijk weer te verwijderen.
Verder kwam er nog een kerel langs die naarstig opzoek was naar "Models with Jugs" maar dan op een andere manier. Hij was ook vrij teleurgesteld toen hij niet zag waar hij op had gehoopt.
Voor de volgende ronde toch maar Vampirella gaan bouwen denk ik...

Maar goed...
Op een onbepaald moment kreeg iemand van ons de neiging om de wedstrijd te bekijken, en dus...

...gevolgd door...



De wedstrijd was deze ronde beneden, in de zaal waar voorheen de Kitswap werd gedaan. Helaas heeft deze ruimte grote ramen en stonden er ook modellen op tafels voor deze ramen, waardoor je dus tegen het licht in foto's mocht gaan maken. Niet echt handig..

Maar goed, hier komen de foto's van de wedstrijd:

Deze viel me eigenlijk al direct op. Ik moest goed naar de huls kijken, want als de krimp bij de hulsmond niet té strak was, en ik niet nog een hint van een gietnaad op de huls zat, dan zou ik zweren dat het een echte huls was. Alleen jammer dat het projectiel er dan weer totaal niet bij past qua staat.

































































































Verder verliep de dag rustig, en aan het eind van het festijn waren dit mijn aanwinsten:


Het Warhammer boek komt bij Waterstones vandaan, en het Blenheim boek had ik de volgende maandag bij een museum gekocht (lezen jullie in de volgende update).
De gele pakketjes links zijn Resin sets van CMK voor de ICM 1/48 B-26. Nu wil ik dus kijken in hoeverre ik zo'n set in de oude Revell B-26 kan vrotten. Sommige dingen, zoals de props, de wielen en de .50 in de neus zijn makkelijk passend te maken voor de Revell kit. De sets voor de rugkoepel, staartkoepel en de achterromp zouden lastiger uit kunnen pakken, maar dat gaan we tzt wel zien.

Maar goed, intussen liep het tegen half 4 in de middag en we besloten alvast rusting aan onze spullen in te pakken. Toen alles ingepakt was hebben we de spullen naar de auto's gebracht en daar werd Jugs' humeur even een beetje boel heel slecht..
We moesten namelijk ook weer via de hoofdingang naar buiten met al onze spullen. Ik had m'n karretje volgeladen en JD liep mee met m'n krat met modellen. De aangegeven route was nogal ongelijk en om te voorkomen dat de zooi van m'n karretje gleed had JD m'n krat bovenop gezet en zijn we zo voorzichtig mogelijk gaan lopen. Helaas was de route zodanig hobbelig dat ik helaas toch schade heb geleden...

De schade: M'n MPM 1/48 Fulmar had 2 gebroken pootjes, wieldeuren waren ook los gekomen, en het e.e.a. aan klein grut was ook los gekomen.
M'n Eduard 1/48 MiG-21 PMF heeft ook een gebroken pootje, en de pylon onder de linker vleugel, en alles wat daar aan zat was ook afgebroken.




Ik was, om het zacht uit te drukken, not amused en ik heb op het punt te staan om beide kits in de kliko te dumpen...
Uiteindelijk heb ik ze toch maar gerepareerd, o.a. omdat de Fulmar kennelijk redelijk wat aandacht heeft getrokken op de beurs, en mijn Poolse MiG trok de aandacht van iemand die in Polen op een vliegveld heeft gewerkt waar deze toestellen stonden gestationeerd.
Tjah.. even afkoelen dan maar en op een verloren avondje in december heb ik de boel weer gerepareerd.
En ik ga dingen anders aanpakken. Ben de schades na een beurs beu..

Maar goed, ik heb die avond aardig zitten balen, gelukkig is alcohol een oplossing (te weten CH3CH2OH).

Nee, ik heb het niet op het zuipen gezet, één glas alcohol is voor mij meestal wel voldoende.


Goed, ondanks alles hebben we het die avond toch nog wel een beetje gezellig gehad. Ik hoop alleen wel dat zaken de volgende keer beter geregeld zijn.
Maandag zijn we weer naar een museum gegaan, maar daar ga ik het de volgende update over hebben.

Tot de volgende!


Danny

da's inderdaad balen... die schade. Mooie wedstrijdmodellen